wtorek, 9 czerwca 2015

Opowieść o pustej kartce papieru

 


pusta kartka papieru
szczęście ryzyko
i szczypta myśli w codzienności

myślę o Tobie
i myślę o wierszu
zawieszam pióro nad tworzywem
i podziwiam świat między nimi

świat w którym Czas jest statystą
a ludzie nie grają żadnej roli
świat w którym Twój szept rozdziera niebo
i maluje moje oczy na kolor uśmiechu
świat w którym dominuje radość współistnienia
wzmożona muzyką krótkich chwil
orkiestrą spojrzeń w oczy
i nutami pocałunków

świat w którym pusta kartka
rzuca nam wyzwanie
a my z uśmiechem skinamy

nie przyłożę pióra do kartki
by pisać kolejne banały
ten wiersz dzieje się teraz między nami
i jest
wspaniały  
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz